Verrassend Frankfurt

Vorige week voerde de jaarlijkse buitenland excursie van de Volksuniversiteit Almere mij naar Frankfurt am Main. Op de heenweg werd de reis onderbroken door een bezoek aan Insel Hombroich, het fantastische project in de natuur waar kunst op zichzelf staat en de kunstenaar Anatol Herzfeld nog steeds atelier houdt. Het voorjaarsweer reisde met ons mee en in de paviljoens van Erich Heerich, verstrooit over het terrein, huist soms stilte, soms kijkgenot. De lunch in de schuur was even puur als de collectie van Karl-Heinrich Müller.

Frankfurt verbaast door zijn skyline met wolkenkrabbers van gerenommeerde architecten uit de hele wereld. In de spiegelende façaden zag ik de mooiste platanen en afgeschermde hofjes. De mensen zijn vriendelijk en behulpzaam. De tentoonstelling van Emil Nolde in het Städel (nog te zien tot 15 juni) is bijzonder compleet en de kleuren spatten van het doek en papier af. Het beeld van Montmartre rond 1900 (Schirn, tot 1 juni) was een reisje terug naar mijn tienerjaren, met mijn helden van toen als hoofdrolspelers: Toulouse Lautrec met zijn schitterende posters en tekeningen van Degas maakten me weemoedig.

Langs de Museumufer, een weloverwogen stedenbouwkundige ingreep van het Frankfurter stadsbestuur in de jaren 80 zijn oude villa’s met nieuwe functies aaneen geregen tot een culturele ketting met parel en diamant. Vooral het DAM, Deutsches Architektur Museum maakte indruk door zijn minimalistische vormgeving, (O.M. Ungers),  maar het museum voor toegepaste kunst met de aanbouw van Richard Meijer spande de kroon. Wat een doordacht plan en consequente toepassing van modules, alles ten behoeve van functionaliteit. Prachtig!

Op de terugweg maakten we een tussenstop in Remagen; daar ontwierp dezelfde Meijer het museum voor de collectie van Jean Arp. Een mooiere locatie kun je je niet voorstellen. Aan de Rijn, boven het oude stationnetje, verheft zich een modern paleis met een strakke, op staalplaat geëmailleerde gevel, doorbroken met glasgevels en een kogelvormige liftschacht tegen het gebergte. Het gebouw speelt met de weerspiegelingen van wolken, water en zon en is in zijn detaillering en materialisatie welhaast perfect te noemen.

De tocht voerde langs het Hedge House in het Limburgse Wijlre. In het charmante kasteeltje van Jo en Marlies Eyck zijn tuin, vorm en collectie in perfecte balans. De tentoonstelling van Ad Dekkers in het modernistische paviljoen van Wiel Arets was de kers op de taart. En alles wat we niet gezien hebben, indachtig de dichtregels van Remco Campert, maakt dat we volgend jaar weer een nieuwe reis gaan ondernemen.

Ik ging op weg die dag

en wist al snel

er was teveel te zien

“Helemaal niet erg” (Joost Zwagerman)

 

Richard Meijer Geknotte platanen

Toulouse Lautrec Anatol Herzfeld

Jean Arp Ad Dekkers

Reacties

Verrassend Frankfurt — 3 reacties

  1. ODETTE
    Wat een lyrisch verslag is het geworden Odette
    Zelfs even terug naar je tienerjaren kan je nagaan
    Knap dat je met zo weinig woorden de sfeer en inhoud van de 4 dagen weet te raken
    Voor ons ( Henny en Fridjof ) is het elke keer weer een verrassing wat er uit de hoed komt van de dames die dit organiseren
    Hoewel wij niet altijd in de buurt van de groep zijn genieten wij op onze wijze van de reis
    Hoop dat de volgende reis weer een inspirerende plek zal zijn waar we nu al naar uitkijken

  2. Levendig verslag, Odette! Jullie brengen ons al jaren naar de verrassendste plekken en altijd is er een goed verhaal. Frankfurt am Main zou niet sexy zijn?! Het was weer een geweldige 4-daagse excursie en we hebben weer genoten. We zijn benieuwd waar de volgende excursies van http://www.volksuniversiteitalmere.nl heen gaan!
    Carin van Hout

  3. Mooie reis en wat is er veel gezien. Ook mooie foto’s. Goed verhaal!