De sublieme schoonheid van afval

In de jaren ’60 begon het in Italië: kunstenaars uit de Arte Povera-beweging beseften dat het onzinnig was om voortdurend beelden te maken van dure materialen zoals brons en marmer, terwijl er ook overvloedig goedkopere en natuurlijke materialen voorhanden waren. Sculpturen van sprokkelhout en installaties met neonbuizen zagen zo het levenslicht.

Arte Povera, letterlijk ‘armeluiskunst’, belichaamt precies dat wat deze kunstenaars wilden uitdrukken: het gebruik van alternatieve materialen als onderdeel van een nieuwe, experimentele stroming. Ook in Frankrijk ontstond afvalkunst; hier werden letterlijk vuilnisbakken, gevuld met oude rommel, getransformeerd tot kunstwerken.

In de jaren ’90 bereikte de zogenaamde ‘waste art’ van Damien Hirst een controversieel hoogtepunt. En in de 21ste eeuw is afvalkunst nog steeds springlevend — relevanter dan ooit in onze tijd van hergebruik en duurzaamheid!