Beeldblog: Klaas Gubbels

Ik heb een zwak voor Klaas, voor Klaas Gubbels (1934). Ik vraag mezelf dikwijls af, waar die liefde vandaan komt. Zijn werken lijken niet ingewikkeld, ze zijn bovendien heel herkenbaar. Koffiekannen en Klaas, een automatische verbinding. Een gedreven kunstenaar en een zeer aimabele man.

Klaas Gubbels en ik

Kortgeleden vierde hij zijn 80ste verjaardag. Daar hoort koffie en gebak bij. Uit een koffiekan. Geen moderne glimmende espressomachine, maar een ouderwetse kan.

Zijn hand is nog altijd in beweging en glijdt over het doek op zoek naar de ideale lijn om de zoveelste kan vorm te geven. Misschien zijn het voor hem wel mensen, met een eigen karakter. De tuit en buik van de kannen als individuele kenmerken. Hij is veelzijdig in de uitvoering: van olieverf tot houtsnede, van kunstwerk in de openbare ruimte (tafel in Wijchen) en uit staal gelaserde sculpturen. Ook de verbinding naar taal en letterkunde zijn interessant en geven extra glans. K. Schippers en Cherry Duins voelen hem op dat vlak goed aan.

Bij Galerie InDruk in ’s Hertogenbosch ontmoette ik hem persoonlijk. Ik ben blij dat ik hem ken en ben trots op de foto van ons samen. Hij is een van mijn helden. Hij is een KAN-jer.

Zie ook: www.kunstbeeld.nl/nl/nieuws/21595/klaas-gubbels-is-80-geworden.html

Reacties zijn gesloten.